Dokumenty Rodu Serdakowskich

Do tej pory nie posiadam dużej ilości dokumentów z przeszłości Rodu Serdakowskich, a te które posiadam i reprodukuję poniżej pochodzą z roku 1923-go i późniejszych. Mam stale nadzieję odnaleźć dokumenty wcześniejsze, szczególnie te potwierdzające istnienie protoplasty Rodu, Francuza Edmunda de Serdain, jego ślubu ze szlachcianką Izabelą Oszmiańską i dowody narodzin ich dzieci, a szczególnie mojego pra-pra-dziadka, Eustachego Serdakowskiego, który po roku 1863-cim osiedlił się na ówcześnie polskim Polesiu, w majątku Otołczyce.

Dowód osobisty Zygmunta Serdakowskiego (mojego dziadka), z roku 1923-go.

Książeczki wojskowe Edmunda Serdakowskiego (mojego ojca), z lat: 1934 i 1950.

Dokument nadania ziemi mojej babci, Annie Serdakowskiej w Anastazewie w roku 1947-mym, oraz dokumenty białoruskie, z roku 1990-tego, o posiadaniu dużego majątku Otołczyce w powiecie pińskim w latach 1926-1936 przez mojego dziadka Zygmunta Serdakowskiego i jego matkę a moją pra-babcię Emilję Serdakowską.

Upoważnienie i pokwitowanie rekwizycji motocykla mojego ojca dla Wojska polskiego w Ratnie, 20-go września 1939-go roku. Testament mojej babci, Anny Serdakowskiej, z roku 1952-go, zapisujący mojemu stryjowi Henrykowi majątek ziemski w Wólce Dostojewskiej. Dowód, z roku 1955-go, dzierżawy przez mojego ojca, Edmunda Serdakowskiego, działki i letniskowego domku należących do miasta Aleksandrów Łódzki.

Zebrał w maju roku 2010-go, Krzysztof Serdakowski

 

Zygmunt i Anna z Koźlakowskich Serdakowscy, 1945.

Pytania i komentarze

Rysunki, Fotografie, Uwagi

Aby obejrzeć w powiększeniu detale dokumentów reprodukowanych okok, wystarczy "kliknąć" wewnątrz każdego rysunku, czy fotografii posiadającej "link", "kliknąć" ponownie i przesuwając obraz bocznymi suwakami dotrzeć do każdego detalu. Powiększenie można również rozszerzyć, lub zwęzić i ostatecznie zamknąć "kliknąwszy" na "X" znajdujący się w prawym górnym rogu każdego powiększenia.



Poniżej reprodukuję dwie fotografie, które zachowały się z Otołczyc, lub z okolicy, prawdopodobnie zrobione aparatem mojego ojca, Edmunda Serdakowskiego, który posiadał wtedy aparat fotograficzny, chyba marki Leica. Z jego opowiadań wiem, że wywoływał fotografie w starej cegielni w nie nadającym się już do użytku, samochodzie dziadka Zygmunta marki Ford, model T. Jako światło służył mu reflektor motocykla marki DKW, którym mój tata poruszał się w tych czasach po okolicy, aż do momentu jego rekwizycji po wybuchu wojny, 20-go września 1939-go roku. Dokument obok.

Kościół w Otołczycach

Powyżej, grupa przy głównym wejściu do jakiegoś dworku, ale nie w Otołczycach. W górnym i dolnym rzędzie, drudzy od prawej, siedzą moi rodzice, wyżej Maria, niżej, obok psa, Edmund.

O ile pamiętam, w Otołczycach znajdowały się na skraju parku ruiny dużej budowli, o której myślałem że była cegielnią, a to były ruiny starego dworu, który prawdopodobnie spalił się jeszcze za czasów moich pra-dziadków, Jerzego i Emilii. Nieopodal wybudowano tylko skromny dom mieszkalny, niczym nie przypominający szlacheckiego dworku z Polesia.