Dokumenty Rodu Szaniawskich

Obecnie, w roku 2010-tym, znajdują się w moim posiadaniu kopie 45-ciu dokumentów dotyczących mojej gałęzi Rodu Szaniawskich, gałęzi nazwanej przeze mnie: Szaniawy-Stefanówka-Ositniaczka-Mytki-Równe-Warszawa, od nazw miejscowści w których mieszkali moi przodkowie od końca XVII-go wieku do połowy wieku XX-go. Większość tych dokumentów została skopiowana z oryginałów znajdujących się w Państwowym Archiwum Historycznym obwodu Kijowskiego w Kijowie, stolicy Ukrainy. Wszystkie te dokumenty zostały przeze mnie zebrane w tomie I-szym Historii Rodu Szaniawskich, gdzie znajdują się również mapy (stare i nowe) i opisy miejscowości, w których zamieszkiwali przodkowie.

Mapy i opisy można zobaczyć na stronie: Mapy_i_opisy_miejsc_Szaniawskich.html, a ważniejsze dokumenty reprodukuję poniżej i na stronie: Dokumenty_Szaniawskich_spis.html

Dokument nr : 1, rok 1688, k. 169-169v.

Pochodzi z Państwowego Archiwum Historycznego obwodu Kijowskiego

Metryka Jana Szaniawskiego, syna Kazimierza, parafia w Uszycach.

Kserokopia oczyszczona elektronicznie

Dokument przepisany i część łacińska przetłumaczona przez Olega Rosowieckiego

Tłumaczenie części łacińskiej

[Pod panowaniem Jego Imperatorskiej Mości Pawła Pierwszego, Imperatora Samowładnego Całej Rosji etc., etc., etc., Pana Naszego Miłościwego. Wyciąg z ksiag metrykalnych chrztów kościoła parafialnego uszyckiego wydany, wszem wobec i każdemu z osobna, komu o tym wiedzieć należy teraz i na potomne czasy, oświadczam, iż w księdze metrykalnej kościoła parafialnego uszyckiego, znajduje się metryka treści następującej. Roku Pańskiego tysiąc sześćset osiemdziesiątego ósmego dnia szóstego września, ja Ojciec Jan Dunin-Wąsowicz, obecny proboszcz kościoła uszyckiego, ochrzciłem niemowlę imieniem Jan, syna Wielmożnego Pana Kazimierza Szaniawskiego i Wielmożnej Pani Joanny Szaniawskiej z domu Rostowskiej, ślubnych małżonków, rodzicami chrzestnymi byli Wielmożny Pan Wojciech Zubulewicz, stolnik kamieniecki, z Wielmożną Panią Anielą Górską, starościną latyczowską ze wsi Bakota (?). Na dowód czego niniejsze pismo, poświadczone i pieczęcią kościoła parafialnego uszyckiego opatrzone wyciągając, ręką własną podpisuję. W Uszycy, dnia dziesiątego stycznia Roku Pańskiego tysiąc osiemsetnego. Ojciec Seweryn Rozalewicz, proboszcz kościoła parafialnego uszyckiego.

Tłumaczenie części rosyjskiej

1833-go roku, 5-go maja. Ta kopia jest wierna z oryginałem stwierdza Kijowskie Zgromadzenie Szlacheckie. Deputowany Trzciński. Za sekretarza protokolant Strzelecki.

Tekst dokumentu przepisany z rękopisu

Z rozkazu Iego Imperatorskiey Mości Samowładnącego Całą Rossyą etc., etc., etc. Wypis z Xiąg Ziemskich Gubernii Podolskiey powiatu uszyckiego dnia Siedmnastego miesiąca maia Tysiącznego Ośmsetnego Drugiego Roku. Do Sądu y Xiąg Ziemskich powiatu uszyckiego osobiście przyszedłszy Urodz. Iózef Szaniawski, podał do zapisania wteż Xięgi metrykę chrztu w osnowie następuiącey.

In imperio Suae Imperatoriae Maiestatis Pauli Primi, Imperatoris Authocratoris Totius Rossiae etc., etc. etc., Domini Nostri Clementissimi. Extractum ex libris metrices baptisatorum ecclesiae parochialis uszycensis editum universis et singulis, quorum interest aut quomodolibet interesse poterit, notum testatumque facio, in libro metrices baptisatorum ecclesiae parochialis uszycensis id quod sequitur reperiri. Anno Domini millesimo sexcentesimo octuagesimo octavo die Sexta septembris, ego Pater Ioannes Dunin Wąsowicz, curatus pro tunc ecclesiae parochialis uszycensis, baptisavi infantem nomine Ioannem, filium Magnifici Domini Casimiri Szaniawski ac Magnificae Dominae Ioannae Szaniawska de domo Rostowska, coniugum legitimorum, patrini fuerunt Magnificus Dominus Adalbertus Zubulewicz, dapifer camenecensis cum Magnifica Domina Angela Górska, capitanea latyczoviensis de villa Bahola [Bakota?], in quorum fidem praesens attestatum ac sigillo ecclesiae parochialis uszycensis munitum extradendo manu propria subscribo. Datum in Uszyca die decima ianuarii Anno Domini millesimo octingentesimo. Ego, Pater Severinus Rozalewicz, curatus ecclesiae parochialis uszycensis.

Mieysce pieczęci Kościelney po wniesieniu którey metriyki Chrztu w Xięgi ninieysze oryginał stronie na powrót zwrócony zgadza się z oryginałem, Świadczę – Piotr Serbinowski. Z których Xiąg y ten wypis pod pieczęcią Sądową iest wydany. Antoni Wilczek R. Z. P. uszyckiego /M. P./ Pieczętne kop[ieiek] 54 ½ opłacone. Czytałem z Aktami – Piotr Serbinowski.

1833 года мая 5-о. Что сия копия с подлинным верна, в том Киевское Дворянское Депутатское Собрание свидетельствует. Депутат Тржиньский.

За секретаря протоколист Cтржелецкий.

Dokument nr.:1 jest najstarszym chronologicznie, jakiego kopię posiadam.

Dokument nr : 7, rok 1784, k. 4/5

Pochodzi z Państwowego Archiwum Historycznego obwodu Kijowskiego

Akt dożywotniej darowizny ziemi Jozefowi Ignacemu Szaniawskiemu przez Księcia Ksawerego Lubomirskiego. Miejscowość Śmiła nad Dnieprem.

Fotografia cyfrowa opracowana elektronicznie

Dokument przepisany i przetłumaczony z komentarzami przez Olega Rosowieckiego

Tłumaczenie z rosyjskiego

Franciszek Ksawery hrabia na Wiśniczu i Jarosławiu, Świętego Państwa Rzymskiego książę Lubomirski, wojewodzic kijowski, generał-major wojsk rosyjskich, śmilańskiego, szpolańskiego, horodyskiego, olszańskiego i innych kluczy pan i dziedzic.

Oznajmiam o tym, komu wiedzieć należy, szczególnie zaś obecnym i przyszłym zarządcom dóbr moich włości śmilańskiej, zwłaszcza zaś klucza turzyjańskiego, iż ja, mając wzgląd na zasługi pana Szaniawskiego, obecnego pisarza prowentów leśnych, nadaję onemu niniejszym dożywotnim prawem na gruntach pustych wsi Józefówki, w kluczu turzyjańskim położonej, plac dostateczny na budowę dworu i wszelkich zabudowań gospodarskich, tudzież na ogród z łąką, na budowę poniżej wsi niedaleko karczmy, nad rozlewiskiem znajdującą się, na ogrodzeniu [sic] poniżej tej karczmy. Wolno onemu panu Szaniawskiemu będzie grunty odłogowe [облоговые - nie ma w ros./ukr.], nie zajmując pól nikogo z poddanych, jednym pługiem bez wszelkiej od kogokolwiek przeszkody orać i łąkę na tymże rozlewisku na czterdziestu kosiarzy (którą według dawnych znaków, zgodnie z rozkazem zarządu mego oborana będzie) kosić. W tymże miejscu dla lepszego bezpieczeństwa przechowywany w tymże futorze dochód [niezrozumiałe, możliwe, że pominięto część zdania], zezwalam panu Szaniawskiemu osiedlić na słobodzie czterech poddanych, którym według proprocji siły i ciągła swego (tzn. liczby koni, wołów itp.) wolno będzie gruntu używać; po upływie trzech lat słobody [="woli"] przez trzy następne lata ciż poddani powinni będą płacić daniny i pracować na rzecz rzeczonego pana Szaniawskiego, w dalszych zaś latach do mojego skarbu czynsz mają płacić. Które to prawo dla ważności własną ręką podpisuję. W Śmile kwietnia 16 dnia 1784 roku.
Ksawery Lubomirski (miejsce pieczęci)]

[1784 roku czerwca 5 dnia stanąwszy osobiście Urodzony/Wielmożny Jakub Sadowski, cześnikowicz sanocki, to prawo na plac we wsi Józefówce, ogród z łąką od Jaśnie Oświeconego Księcia Lubomirskiego, generała-majora wojsk rosyjskich, Urodzonemu Szaniawskiemu dane i służące, podpisem ręki z wyciśnięciem na laku czerwonym pieczęci zatwierdzone, na papierze herbowym (niejasne tłumaczenie na rosyjski: chodziło prawdopodobnie o używany wówczas tzw. papier "srebrnogroszowy", ze stemplem) do akt grodzkich kijowskich dla wpisania podał. Przyjąłem - Józef Trzeciak, łowczy parnawski, burgrabia przysięgły grodzki generału województwa kijowskiego.

Legi cum actis (czyli raczej "zgodne z aktami" - por. wersję ros.)]
Перевел секретарь дворянства [podpis nieczytelny].
[Tłumaczył sekretarz szlachty …]

Tekst dokumentu przepisany z rękopisu

Франциск Ксаверий граф на Вишничу и Ярославле, Священной Римской Империи князь Любомирский, воеводич киевский, генерал майор войск российских, смелянского, шполянского, городиского, ольшанского и прочих ключов[!] господин и дедич.

Извещаю о сем кому о том ведать надлежит, особливо ж ныне и потом будущим управителям добр моих, волости смелянской, а паче ключа турианского, что я, взирая на заслуги г-на Шанявского, казначея нынешнего лесовых доходов, позволяю ему нынешним доживотним правом на грунтах порозжих села Юзефовки, в ключу туриянском лежащего [лежащей], место на построение двора и всяких хозяйственных строений, также на огород с левадою достаточное занять, на строение ниже села к шинку над розливою состоящему, на огороже пониже того шинка. Вольно ему, г-ну Шанявскому, будет облоговые грунта, не занимая ничьего поля мерного подданных, одним плугом без всякого от кого-либо препятствия орать и сенокос на том же раздоле на сорок косарей (которой для всегдашних знаков, показывающих его черту, по повелению губерний оборан будет) скашивать. В том же месте для установления вернейшей безопасности, хрянящийся в том же хуторе доход, позволяю ему, г-ну Шанявскому, поселить четырех слободян, который по пропорции силы и тягла своего подобно грунт употреблять вольны будут, по прошествии им трех лет слободы, три следующие года те поселенные слободяне оброк оплачивать и работать в пользу реченного г-на Шанявского должны будут, в дальнейших же годах оброк в казну мою платить имеют. Сие ж право для важности собственною рукою подписую. Дано в Смиле апреля 16 дня 1784 года.

Ксаверий Любомирский (М.П.)

1784 года июня 5 дня лично представ благородный Яков Садовский, чесникович саноцкий, сие право на место в селе Юзефовке, огород с левадою от Его Светлости князя Любомирского, генерал майора войск российских, благородному Шанявскому данное и служащее, подписом руки с приложением на красном сургуче печати утвержденное, на гербовой бумаге писанное, к делам гродским киевским для вписания подал. Я принял – Иосиф Тршецяк, ловчий парнавский, бурграбя присяжный гродский генерала воеводства киевского.

Вписано в дела.

Dokument nr.:7 jest najprawdopodobniej powodem przeniesienia się Szaniawskich do powiatu Czehryńskiego, położonego nad Dnieprem, na najdalej na wschód położonych ziemiach Rzeczypospolitej.

Dokument nr : 10, rok 1792, k. 75v.

Pochodzi z Państwowego Archiwum Historycznego obwodu Kijowskiego

Metryka urodzenia Mikołaja Szaniawskiego, syna Józefa, (chrzcił paroch kościoła grecko-katolickiego w Złotopolu, a parafia rzymsko-katolicka była w Śmile, brak miejsca urodzenia).

Fotografia cyfrowa opracowana elektronicznie

Dokument przepisany i przetłumaczony przez Olega Rosowieckiego

Tłumaczenie z łacińskiego

[Pod panowaniem Jego Imperatorskiej Mości Mikołaja Pierwszego, Imperatora Samowładnego Całej Rosji etc., Pana Naszego Miłościwego. Wszem wobec i każdemu z osobna, komu o tym wiedzieć należy lub będzie należało, niżej podpisany, zaświadczam, iż znalazłem metrykę w księdze metryk chrztów kościoła parafialnego śmilańskiego treści następującej. Złotopol. Roku Pańskiego tysiąc siedemset dziewięcdziesiątego drugiego dnia szesnastego września ja, Jan Kochanowski, paroch obrządku greckiego (gr.-kat.) w Turzyńsku, ochrzciłem dziecko imieniem Mikołaj, syna państwa Józefa i Anny Szaniawskich, ślubnych małżonków. Rodzicami chrzestnymi byli: Wielmożny Pan Michał Zawadzki i Anna Syngurowa. Którą to metrykę słowo w słowo wypisaną ręką własną podpisałem i pieczęć własną rzeczonego kościoła wycisnąłem. W Śmile dnia 1832 miesiąca marca 5 dnia. Marcin Sokołowski, dziekan zwinogrodzki, przełożony śmilański. № 66. (miejsce pieczęci).]

Tłumaczenie z rosyjskiego

Z roskazu Jego Cesarskiej Mości, Rada Duchowna Kościoła Rzymsko-Katolickiego w Mogilewie porównała ten wypis z oryginylnymi księgami Śmilańskiego kościoła o chrzcie Mikołaja Józefowicza syna Szaniawskich i znalazła ich zgodność, co potwierdza swoimi podpisami i pieczęcią. W Mogilewie Białoruskim dnia 30-go czerwca 1832-go roku. Ławnik Lacki. Sekretarz 9-tej klasy i kawaler Jacenty Zaremba. Ekspedytor metryk 14-tej klasy Ułasewicz (M.P.) Nr.: 4229.

1833-go roku, 5-go maja. Ta kopia jest wierna z oryginałem stwierdza Kijowskie Zgromadzenie Szlacheckie. Deputowany Koziarowski.

Za sekretarza protokolant Strzelecki.

Z oryginałem zczytał archiwista (podpis nieczytelny)

Tekst dokumentu przepisany z rękopisu

In imperio Suae Imperatoriae Maiestatis Nicolai Primi, Imperatoris et Autocratoris Totius Rossiae etc., etc., etc., Domini Nostri Clementissimi. Universis et singulis, quorum interest aut interesse poterit, infrascriptus testor reperiri metricam in libro metrices baptisatorum ecclesiae parochialis smilanensis de tenore sequenti. Złotopol. Anno Domini millesimo septingentesimo nonagesimo secundo, die decima sexta septembris, ego, Ioannes Kochanowski, parochus R. G. [ritus graeci] in Turia, baptisavi infantem nomine Nicolaum, filium Dominorum Iosephi et Annae Szaniawskich, coniugum legitimorum. Patrini fuere Magnificus Dominus Michael Zawadzki et Anna Syngurowa. Quam metricam de verbo ad verbum extractam, manu propria subscripsi sigilloque titulari praefatae ecclesiae communiri feci. Datum in Śmiła anno 1832 mensis martii 5 die. Martinus Sokołowski, decanus zwinogrodensis, praepositus smilanen[sis]. № 66 (LS).

По указу Его Императорского Величества Могилевская Римско-Католическая Духовная Консистория, сличив сию выпись с подлинною книгою смилянского костела о крещении Николая Иосифова сына Шанявского и найдя сходною, в том своим подписом и печатью удостоверяет. В Могилеве Белорусском 1832 года июня 30 дня. Асессор Ласки. Секретарь 9 класса и кавалер Яцентий Заремба. Экспедитор метр. 14 класса Уласевич (М.П.) № 4229.

1833 года мая 5. Что сия копия с подлинным верна, в том Киевское Дворянское Депутатское Собрание свидетельствует. Депутат Козяровский.

За секретаря протоколист Стржелецкий

С подлинным читал архивариус [podpis nieczytelny].

Dokument nr.:10 jest pierwszą metryką urodzin przodka Szaniawskiego na terenie powiatu Czehryńskiego. Nie wymieniona jest miejscowość urodzin, ale oryginalny dokument został sporządzony w Złotopolu, gdzie to znajdował się kościół parafialny któremu podlegała osada Ositniaczka, gdzie osiedli i posiadali dobra Szaniawscy do Powstania Styczniowego. Mikołaj, syn Józefa (Ignacego) i Anny Szaniawskich, był moim pra-pra-dziadkiem.

Dokument nr : 12, rok 1797, k 8.

Dokument pochodzi z Państwowego Archiwum Historycznego obwodu Kijowskiego

Zaświadczenie o szlachectwie Józefa Szaniawskiego, syna Antoniego w formie tabeli. W zaświadczeniu jest powołanie na decyzje z dnia 31 października 1796 r. o wpisaniu Józefa i jego rodziny do szlacheckiej księgi genealogicznej guberni "Wozniesienskoj". Ciekawostką jest, że później wpis znajdował się w 6-tej części księgi guberni kijowskiej. Komentarz H.S..

Fotografia cyfrowa opracowana elektronicznie

Dokument przepisany przez Olega Rosowieckiego,
przetłumaczony przez Krzysztofa Serdakowskiego

Tłumaczenie z rosyjskiego

Dokładny rejestr stanowiący o decyzjach Woźnieńskiej Komisji w sprawie ustalania szlachectwa.
22-go kwietnia 1797-go roku

 

Nr

 

Istota sprawy

 

Decyzja

 

48

 

Prośba szlachcica Józefa Szaniawskiego syna Antoniego, przy której wnosi następujące (opłaty) za wniesienie rodu do księgi szlacheckiej dwadzieścia pięć rubli, za sporządzenie protokółu trzy ruble, czyli  w sumie dwadzieścia osiem rubli, prosi, po przedstawieniu przez niego dokumentów zaświadczających o jego szlachectwie, o wydanie mu wypisu (zaświadczenia), po zbadaniu okazało się że po przedstawieniu przez rzeczonego proszącego Szaniawskiego dokumentów o jego szlacheckim pochodzeniu stwierdzono, że zeszłego roku 1796-go 31-go października wpisano jego wraz z rodziną do czwartej części księgi szlachty Woźniesieńskiej Guberni.

Sekretarz szlachectwa (Podpis nieczytelny).

 

Proszę szlachcicowi Szaniawskiemu wydać zaświadczenie za pobraniem 25-ciu rubli za wniesienie do księgi szlachectwa i 3-ch rubli za wydanie tego zaświadczenia i przekazać niniejszą sumę skarbnikowi (departamentu) szlachectwa panu vice-majorowi Mładanowiczowi. 22 kwietnia 1797.

(Podpis nieczytelny).

Tekst dokumentu przepisany z rękopisu

Докладной регистр вступившему в вознесенскую комиссию о разборе дворянства делу.
апреля 22 дня 1797 года


По существу дела

По оному резолюция

48

Прошение дворянина Осипа Антонова сына Шанявского, при котором представляя следующие с него за внесение рода в родословную книгу дворянства двадцать пять рублей, за выпись протокола три рубля, а всего двадцать восемь рублей, просит выдать ему с состоявшегося по представленным от него на дворянское его достоинство документов протокола, выпись, а по справке оказалось, что по по представленным от выше реченного просителя Шанявского на дворянское его достоинство доказательствам, учиненным прошлого, [1]796 года, октября 31 протоколм заключено внесть его с семейством в родословную книгу дворянства Вознесенской губернии в четвертую ее часть.

Секретарь дворянства [podpis nieczytelny]

Просимую дворянином Шанявским выпись выдать, а представленные от него за внесение рода в родословнуб книгу 25 р., да за оную выпись 3 рубля денег, для записи в подлежащую сумму в приход препровадить при предложении к дворянскому казначею, господину секунд-майору Младановичу, апреля 22 дня 1797 года.

[Podpis nieczytelny]

Dokument nr.:12 jest pierwszym oficjalnym potwierdzeniem szlachectwa członka Rodu Szaniawskich naszej gałęzi. Józef Szaniawski jest w drzewie genealogicznym zapisany jako Józef Ignacy, urodził się, tak jak jego ojciec Antoni, w Stefanówce na Podolu i był moim: pra-pra-pra-dziadkiem.

Dokument nr : 30, rok 1856, k. 258-258v.

Dokument pochodzi z Państwowego Archiwum Historycznego obwodu Kijowskiego

Metryka Stanisława Sabina, syna Józefa. Urodził się 28 marca 1856 w Ositniażce, ochrzczony 10 maja w kościele parafialnym w Złotopolu przez księdza Antoniego Jaworowskiego.

Fotografia cyfrowa opracowana elektronicznie

Dokument przepisany przez Olega Rosowieckiego,
przetłumaczony przez Krzysztofa Serdakowskiego

Tłumaczenie z rosyjskiego

Nr.: 3571
Z rozkazu Jego Cesarskiego Majestatu

Wypis z księgi metrykalnej Złotopolskiego kościoła parafialnego.

Roku Pańskiego tysiąc osiemset pięćdziesiątego szóstego, w miesiącu maju dnia dziesiątego, w Złotopolskim rzymsko-katolickim kościele parafialnym ochrzczono dziecko dwoma imionami: Stanisław-Sabin przez księdza Antoniego Jaworskiego, proboszcza tego kościoła, z całkowitym zachowaniem rytualnego obrządku. U szlachciców Józefa i Rozalii z Gadomskich Szaniawskich, legalnych małżonków, urodził się syn, tego roku dwudziestego ósmego marca we wsi Ositniażce. Rodzicami chrzestnymi byli: Konrad Kotiużyński i Julia Szaniawska. Świadkami: Zygmunt Kotiużyński i Teofila Szaniawska.
Ten wypis z księgi metrykalnej wydaje się dla użytku ogólnego i aby nikt nie wątpił o jego autentyczności zostaje podpisany i opieczętowany przez Łucko-Żytomierską Rzymsko-Katolicką Radę Duchowną.

Miasto Żytomierz 17-go września 1863-go roku. Assesor kanonik Ludkiewicz, sekretarz W. Sikorski i zastępca naczelnika Woliński.

Autentyczność niniejszej kopii z podpisami potwierdza Kijowskie Zgromadzenie Szlacheckie. Deputowany Szlachty: Burkat (podpis nieczytelny).

 Tekst dokumentu przepisany z rękopisu

Nr.: 3571
По указу Его Императорского Величества

Выпись из метрической книги об окрещенных Злотопольского приходского костела.

Лета Господня тысяча восемьсот пятьдесят шестого года месяца мая десятого дня в Злотопольском римско-католическом приходском костеле окрещено дитя двумя именами: Станислав-Сабин ксендзом Антонием Яворовским, настоятелем того же костела, с совершением всех обрядов таинства. Дворян Иосифа и Розалии из Гадомских Шанявских, законных супругов, сын, родившийся сего года месяца марта двадцать восьмого дня в селении Оситняжке. Восприемниками были Конрад Котюжинский с Юлиею Шанявскою. Присутствовали: Сигизмунд Котюжинский с Теофилею Шанявскою.
Что сия метрическая выпись во всем верно выдается и никакому сомнению не подлежит, в том Луцко-Житомирская Римско-Католическая Духовная Консистория подписом и приложением казенной печати удостоверяет. Г. Житомир 17го сентября 1863го года. Ассесор каноник Людкевич, секретарь В. Сикорский. И. д. Столоначальника Волинский.

М. П. О верности настоящей копии с подлинным Киевское Дворянское Депутатское Собрание удостоверяет. Депутат Дворянства: Буркат [podpis nieczytelny].

 

 

Stanisław Sabin i Wanda z Zawrockich Szaniawscy

Fotografie powyższe powstały z rozdzielenia ich fotografii ślubnej wykonanej w roku 1891.Poniżej ta fotografia w całości:

Pytania i komentarze

Rysunki, Fotografie, Uwagi

Aby obejrzeć w powiększeniu detale dokumentów reprodukowanych poniżej, wystarczy "kliknąć" wewnątrz każdego rysunku, czy fotografii posiadającej "link", "kliknąć" ponownie i przesuwając obraz bocznymi suwakami dotrzeć do każdego detalu. Powiększenie można również rozszerzyć, lub zwęzić i ostatecznie zamknąć "kliknąwszy" na "X" znajdujący się w prawym górnym rogu każdego powiększenia.

Kserokopia oryginału dokumentu nr.:1, str. 1.

Kserokopia oryginału dokumentu nr.:1, str. 2.

Aktualnie znane są dokumenty, dotyczące mojej gałęzi Rodu Szaniawskich, sięgające końca XVII-go wieku. Jak prawie wszyscy Szaniawscy pochodzimy z Szaniaw na Podlasiu, a przodek nasz nosił przezwisko "Pudełko". Po połowie tegoż XVII-go wieku, "Pudełko" - Szaniawski wyemigrował na Podole, w okolice Kamieńca Podolskiego i tam się osiedlił, chyba początkowo w Stefanówce, niedaleko miejscowości Czercze. Zobacz stronę:

Podole.html

Prawdopodobnie skorzystali z niskiej ceny gruntów i ulg podatkowych przyznawanych przez Rzeczypospolitą nowym osiedleńcom na Polskich Kresach Wschodnich. Pod koniec XVIII-go wieku Józef Ignacy Szaniawski otrzymał dożywotną darowiznę gruntów w rejonie śmilańskim, powiecie Czehryńskim, nad Dnieprem. Tamże, w miejscowości Ositniaczka urodził się w roku 1856-tym, prawnuk Józefa Ignacego, a mój dziadek Stanisław Sabin Szaniawski. Sześcioro dzieci Stanisława, w tym jako ostatnia moja mama, urodziło się już w różnych miejscowościach dawniejszego Wołynia i t.z.w. Polskiej Ukrainy. Detale o poszczególnych członkach Rodu znaleźć można na stronach: Drzewo Genealogiczne i Dokumenty Szaniawskich.

Kopia cyfrowa dokumentu nr.:7.

Kopia cyfrowa oryginału dokumentu nr.:10, str. 1.

Kopia cyfrowa oryginału dokumentu nr.:10, str. 2.

Kopia cyfrowa oryginału dokumentu nr.:12.

Kopia cyfrowa oryginału dokumentu nr.:30, strona 1.

Kopia cyfrowa oryginału dokumentu nr.:30, strona 2.

Powyższy dokument to metryka urodzenia mojego dziadka, Stanisława Sabina Szaniawskiego, którego nie pamiętam, gdyż miałem niecałe dwa lata kiedy przyjechał z Równego do mojej mamy, do Otołczyc, aby ... umrzeć. Przyprowadzono mnie do jego łoża śmierci, pobłogosławił mnie i zrobił znak krzyża na moim czole. Tą historię opowiadała moja mama wielokrotnie i zawsze sprawiała ona na mnie duże wrażenie.

A było to tak:

Na wiosnę 1939-go roku dziadek napisał do mamy list, że chce przyjechać do Otołczyc na lato. Ponieważ spędzał w Otołczycach lato już w poprzednich latach, więc nnie było w tej prośbie nic nadzwyczajnego. Od razu po przyjeździe powiedział mamie, że jego życie już się kończy i że przyjechał tu umrzeć. Na mamy protesty odpowiedział spokojnie, że zawiadomi ją jak jego czas nadejdzie. W przed dzień święta Bożega Ciała powiedział mamie, że to już jutro i poprosił o przygotowanie pokoju z białymi kwiatami na pożegnanie. Nazajutrz nie wstał już z łóżka, pożegnał się ze wszystkimi i poprosił o zostawienie go samego. Kiedy po pewnym czasie mama weszła do jego pokoju, już nie żył. Wyglądał jakby spał, lekko się uśmiechając.

***

Kilka innych dokumentów, mojej gałęzi Rodu Szaniawskich, znajduje się na stronie: Spis dokumentów Szaniawskich.

Całość posiadanych przeze mnie kopii dokumentów znajduje się w mojej książce Historia Rodu Szaniawskich tom I, której egzemplarze znajdują się w:

Archiwum Mormonów w Salt Lake City, USA (The Church of Jesus of the Latter-day Saints), posiadających największe na świecie archiwa genealogiczne dostępne dla wszystkich,

w Bibliotece Towarzystwa Genealogicznego Wschodniej Europy (East European Genealogical Society) w mieście Winnipeg w Kanadzie,

oraz w moich osobistych archiwach na przedmieściach Montrealu w Kanadzie.